ในปี 1980 ได้เกิดเหตุการณ์สุดสยองขึ้นในทางตอนใต้ของประเทศสเปน เมื่อเด็กสาวจำนวนมากถูกฆาตกรรม และยังมีอีกหลายคนที่หายตัวไปอย่างลึกลับ ทำให้ฮวนกับเพร็ด สองตำรวจสือสวนคดีฆาตกรรมฝีมือดีต้องมาดูแลคดีนี้ พวกเขาเดินทางไปเพื่อไขคดีและตามหาคนร้าย แต่ทว่าผู้คนในเมืองนั้นกลับไม่ยอมปริปากพูดเกี่ยวกับคดีนี้เลยแม้แต่คนเดียว สร้างความประหลาดใจให้แก่พวกเขาเป็นอย่างมาก เมื่อยิ่งสืบลึกลงไปพวกเขากลับพบความลับสุดสะพรึงที่ถูกซ่อนไว้ว่าการหายตัวไปของเด็กสาวในนั้นเกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยอดีตกาล แต่กลับไม่สามารถหาว่าใครเป็นคนฆาตกรกันแน่

ปาโบล เอสโกบาร์ (ฮาเวียร์ บาร์เด็ม) “ราชาแห่งโคเคน” ผู้ครอบครองทรัพย์สินมูลค่ามหาศาลติดอันดับโลก โดย 80% ของโคเคนทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาล้วนมาจากเขา และมันทำให้เขากลายเป็นอาชญากรที่โลกต้องการตัวมากที่สุด เวอร์จิเนีย วาเยโฮ (เพเนโลเป้ ครูซ) คือผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของเขา เธอคือนักข่าวสาวผู้เป็นทั้งคนรักนอกสมรสและที่พึ่งทางใจให้กับเอสโกบาร์ ความสัมพันธ์ของทั้งสองได้นำไปสู่จุดเริ่มต้นของสงครามระหว่างแก๊งค้ายาเสพติดที่มีเครือข่ายใหญ่ที่สุดในโลก กับประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา จนนำไปสู่ตำนานที่เล่าขานกันมาจนถึงปัจจุบัน

อังเกลรับไม่ได้กับชีวิตใหม่ที่ต้องพิการติดรถเข็น เขาเริ่มคิดหมกมุ่นถึงผู้หญิงที่ทิ้งเขาไปและวางแผนชั่วร้ายเพื่อหาทางล้างแค้น

เมื่อมีการโจมตีรถขนนักโทษ ตำรวจที่รับผิดชอบต้องต่อสู้กับทั้งคนในและคนนอกไปพร้อมรับมือภัยเงียบอย่างอากาศที่หนาวยะเยือก

ภาพยนตร์อาชญากรรม. สิงห์นักแข่งมอเตอร์ไซค์กลายมาเป็นคนส่งยาเสพติดเพื่อช่วยสะสางหนี้ที่แม่ของลูกชายติดค้างแก๊งค้ายา...

สองปีหลังจากที่ลูเซโรน้องชายของเขาทรยศต่อครอบครัว ฆ่าพ่อและลูกชายของเขา และปล่อยให้เขาตาย แม็กซ์ อดีตนักฆ่า พร้อมที่จะแก้แค้น แผนการที่ออกแบบมาอย่างพิถีพิถันของเขาเดินหน้าต่อไปเมื่อคนของลูเซโรสังหารครอบครัวเลโอซึ่งเป็นวัยรุ่นภายใต้การคุ้มครองของแม็กซ์อย่างไร้ความปราณี โดยไม่มีอะไรจะเสีย แม็กซ์เผชิญหน้ากับคนของลูเซโรทีละคนจนกระทั่งเขาไปถึงเป้าหมายสุดท้าย

โฮเซ่ มูคิก้าผู้ได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีอุรุกวัยในอนาคตและเพื่อนนักโทษการเมืองจากตูปามาโรต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดเป็นเวลา 12 ปีในห้องขังเดี่ยวและการทรมานอันโหดร้าย.

ฮูเลียพบเงิน 300 ล้านเปเซตาซ่อนอยู่ในห้องพักของผู้ตายขณะขายอพาร์ตเมนต์ เธอเป็นตัวแทนอสังหาริมทรัพย์วัย 40 ปีที่ถูกบังคับให้เผชิญกับความโกรธเกรี้ยวของชุมชนที่แปลกประหลาดมากของเพื่อนบ้าน ซึ่งนำโดยผู้ดูแลอาคารที่ไร้ยางอาย อารมณ์ขันสีดำนี้ช่วยให้ใจจดใจจ่อ ตามมาด้วยความสยดสยองที่ใช้เวลาไม่นานในการเผชิญหน้ากับความโกลาหลที่ไม่เปิดเผย