Pornotropic : Marguerite Duras et l'illusion coloniale

“เรื่องนี้ เป็นเหตุการณ์ช่วงสงครามเวียตนาม ปี 1963 – 1970+ ที่ชาวเวียตนามเหนือ นำโดยนาย โฮจิมินห์ (ซึ่งชาวเวียตนามนับถือเป็นวีรบุรุษผู้รักชาติ ซึ่งเคยนำประชาชนต่อสู้กับจีนและฝรั่งเศสจนได้เอกราชมาแล้ว ) ได้ลุกฮือขึ้นทวงถามเอกราช แต่กลับถูกตราหน้าเป็นคอมมิวนิสต์(เพราะรับการสนับสนุนจากจีน) จึงต้องลงไปต่อสู้แบบกองโจร โดยมีฐานที่มั่นอยู่ทางเหนือ ขณะที่ฝรั่งเศส อเมริกา อ้างความชอบธรรมของการเป็นประเทศประชาธิปไตยและยึดครองเวียตนามใต้มาก่อน ลุยสร้างสงครามอันอื้อฉาว ( อเมริกาตอนนั้น กลัวคอมมิวนิสต์อย่างจีนและรัสเซียจะขยายอำนาจจนขึ้นสมอง เลยเป็นหนึ่งในเหตุที่เฮโลสาระพาไปด้วย เป็นความด่างพร้อยของประวัติศาสตร์ที่คนอเมริกันเกลียดรัฐบาลชุดนั้นมาก เพราะผลสุดท้ายอเมริกาผู้ยิ่งใหญ่ ก็มาแพ้กองโจรกระจอกงอกง่อย แต่ลอบกัดเก่งอย่างเวียตกง คนหนุ่มมะกันรุ่นนั้นตายกันเป็นเบือในสงครามไร้สาระครั้งนี้ ) ”

After marrying a successful Parisian writer known commonly as Willy, Sidonie-Gabrielle Colette is transplanted from her childhood home in rural France to the intellectual and artistic splendor of Paris. Soon after, Willy convinces Colette to ghostwrite for him. She pens a semi-autobiographical novel about a witty and brazen country girl named Claudine, sparking a bestseller and a cultural sensation. After its success, Colette and Willy become the talk of Paris and their adventures inspire additional Claudine novels.

Paris, 1964. The Swiss sculptor and painter Alberto Giacometti, one of the most accomplished and respected artists of his generation, asks his friend, the American writer James Lord, to sit for a portrait, assuring him that it will take no longer than two or three hours, an afternoon at the most.

At an isolated frontier outpost, a colonial magistrate suffers a crisis of conscience when an army colonel arrives looking to interrogate the locals about an impending uprising, using cruel tactics that horrify the magistrate.

Betrayed by an informant, Philippe Gerbier finds himself trapped in a torturous Nazi prison camp. Though Gerbier escapes to rejoin the Resistance in occupied Marseilles, France, and exacts his revenge on the informant, he must continue a quiet, seemingly endless battle against the Nazis in an atmosphere of tension, paranoia and distrust.

เรื่องราวที่แท้จริงของช่างภาพเอลิซาเบธ "ลี" มิลเลอร์ นางแบบแฟชั่นผู้เป็นนักข่าวสงครามชื่อดังของนิตยสาร Vogue ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

Sydney Schanberg นักข่าวของ New York Times ได้รับมอบหมายให้รายงานข่าวเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองกัมพูชา โดยได้รับความช่วยเหลือจาก Dith Pran ล่ามท้องถิ่นและ Al Rockoff ช่างภาพนักข่าวชาวอเมริกัน เมื่อกองทัพสหรัฐฯ ถอนตัวออกไปท่ามกลางความรุนแรงที่ทวีความรุนแรงขึ้น ชานเบิร์กจึงเตรียมการเพื่อออกจากปราณและครอบครัว อย่างไรก็ตาม ปราณบอกชานเบิร์กว่าเขาตั้งใจที่จะอยู่ในกัมพูชาเพื่อช่วยปกปิดเรื่องราวที่กำลังเปิดเผย ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่เขาอาจเสียใจเมื่อกลุ่มกบฏเขมรแดงเคลื่อนตัวเข้ามา

1942 โจเซฟอายุ 11 ปี และเช้าเดือนมิถุนายนนี้ เขาต้องไปโรงเรียน โดยมีดาวสีเหลืองเย็บติดไว้ที่หน้าอก เขาได้รับการสนับสนุนจากพ่อค้าสินค้า การล้อเลียนของคนทำขนมปัง ระหว่างความใจดีและความดูถูก โจ เพื่อนชาวยิวของเขา และครอบครัวของพวกเขา เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตในปารีสที่ถูกยึดครอง บนถนน Montmartre ที่พวกเขาได้หลบภัย อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พวกเขาคิด จนกระทั่งเช้าวันที่ 16 กรกฎาคม 1942 เมื่อความสุขอันเปราะบางของพวกเขาพังทลาย จาก Vélodrome D'Hiver ที่ชาวยิว 13,000 คนถูกอัดแน่น ไปจนถึงค่าย Beaune-La-Rolande จาก Vichy ไปจนถึงระเบียง Berghof La Rafle ติดตามชะตากรรมที่แท้จริงของเหยื่อและผู้ประหารชีวิต ของผู้ที่วางแผนทั้งหมดนี้ ของผู้ที่ไว้วางใจพวกเขา ของผู้ที่หลบหนี ของผู้ที่ต่อต้านพวกเขา ตัวละครทุกตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้มีอยู่จริง ทุกเหตุการณ์แม้จะสุดขั้วที่สุดก็เกิดขึ้นในฤดูร้อนปี 1942 เช่นเดียวกัน